Hij zingt in zijn eigen Brabantse taaltje, een mengelmoesje van Eindhovens en Knegsels. Want in het dialect zingt Van den Boogaard het beste én recht uit het hart. Zijn zangcarrière begon twee jaar geleden, er ging een lange weg als vrachtwagenchauffeur aan vooraf. Onlangs won hij zijn eerste echte publieksprijs bij de wedstrijd ‘Brabants moiste liedje’.

Van den Boogaard is afkomstig uit het Brabantse dorpje Knegsel gelegen in de Kempen. Een gehucht waar hij op 29-jarige leeftijd genoeg van kreeg, hij vertrok naar Eindhoven. “Voor mijn gevoel hadden mensen in Knegsel oogkleppen op, niemand was er echt open. Het is er lekker veilig maar ik wilde meer zien dan alleen het dorp. Al moet ik bekennen dat het in Eindhoven ook niet vanzelf gaat, je moet hier ook je best doen mensen te leren kennen.”

Geld verdienen
Muziek werd bij huize Van den Boogaard niet als serieuze kostwinning gezien. Er moest geld verdiend worden. Studeren was niet aan Ruud besteed, dus na het afronden van de mavo zat er niks anders op dan een baan zoeken. Een carrière van tien jaar op de weg als vrachtwagenchauffeur volgde. Tot hij plotsklaps de mogelijkheid kreeg om zich meer met muziek bezig te houden.

In paniek door alle mogelijkheden
Die mogelijkheid zorgde tegelijkertijd voor paniek. “Zingen en muziek maken deed ik al vanaf m’n twaalfde maar om er geld mee te verdienen… Stoppen met m’n werk ging er bij mij ook niet in. Vanaf dat moment ben ik gaan nadenken over wat ik wilde maar ik zag alles heel zwart-wit waardoor ik compleet in paniek raakte.”

'Zenuwen voor een optreden, maar zo fijn'
Een moeilijke tijd volgde, hij kampte met een depressie. Het rijden op de vrachtwagen bleek niks voor hem te zijn. Er moest iets veranderen in zijn leven. Muziek maken wilde hij het liefste doen. Hij gooide het leven rigoureus om en belandde in de band van zijn goede vriend JW Roy. Met als volgende stap, een eigen album genaamd ‘Open Hart’. “Het is zo fijn om te spelen. Voor ieder optreden ben ik iedere keer weer hartstikke zenuwachtig maar het is echt fijn om te doen.”

Oud-PSV'er en muzikant Björn van der Doelen
Die zenuwen zijn er omdat hij perfectionistisch is. “Ik wil het heel goed doen en ben altijd wel aan het twijfelen. Dan denk ik ‘wie zit er nou op mij te wachten’. Maar als het dan goed gaat, is het geweldig.” In de Eindhovense muziekwereld leerde hij ook Björn van der Doelen kennen, inmiddels speelt Van den Boogaard met de oud-PSV’er bij Allez Soldaat. “Björn is een hele fijne vent, heel relaxed en hij heeft een positieve levenshouding. Hij laat alles komen zoals het gaat. Zijn bekendheid heeft er deels mee te maken dat hij bij PSV heeft gespeeld maar ook vooral vanwege zijn persoonlijkheid.”

'Zonder 't Brabantse taaltje kom ik niet geloofwaardig over'
Van den Boogaard zingt alleen maar in ‘t Brabants. “Maar het is niet echt een standaard dialect, eigenlijk doe ik zomaar wat. Ik heb volgens mij m’n eigen taaltje ontwikkeld omdat ik uit Knegsel kom en in Eindhoven woon.” De reden dat hij in het dialect zingt, is voor hem heel vanzelfsprekend. “Hoe moet ik zingen in algemeen beschaafd Nederlands als ik het dan niet voel? In het Brabants is het echt en recht uit het hart, volgens mij kom ik zonder het Brabantse ook niet geloofwaardig over. Mijn muziek is geen Blof, het heeft geen dubbele lading. Ik houd van een smartlap, als het maar eerlijk is.”

Enthousiast publiek zorgt voor geluk
De zanger heeft het materiaal voor een tweede album alweer klaar liggen, het wordt een akoestische versie. Momenteel is hij in verschillende theaters te zien met de Brabantse cabaretier William Houbraken, het is een combi-voorstelling van cabaret en muziek waar de artiest de volle aandacht krijg van het publiek. En als het publiek naar Van den Boogaard luistert, is hij op z’n best. “Het zijn meer luisterliedjes, in een drukke kroeg spelen vind ik daarom ook minder leuk. Maar als mensen eenmaal luisteren en ze zijn enthousiast, dan ben ik helemaal gelukkig.”

Foto: Ruud van den Boogaard