Het leven in Aalst-Waalre zestig jaar geleden en het leven nu. Wat zijn de verschillen en wat zijn de overeenkomsten? Lela, Heleen, Floor en Anne maakten een film over jong in Aalst, in navolging op Johan Adolfs die in 1962 het leven in Aalst en  Waalre filmde. 

De 'vrije zaterdag', we zijn er allemaal wel aan gewend. Maar in 1960 werd die pas ingevoerd in Nederland. In die tijd waren er veel jongeren in Aalst en Waalre, ze kregen dankzij die zaterdag meer vrije tijd. Veel jongeren kochten een brommer maar de gemeente vond ze veel te rumoerig dus gold er in 1964 een 'bromverbod' in de bossen rond het dorp. De jongeren van Aalst en Waalre voelden zich betutteld en trokken de verbodsborden uit de grond.

Dansen en sporten
Lela, Heleen, Floor en Anne laten in de film zien wat zij zoal doen in hun vrije tijd. Dansen wordt vastgelegd, ook Adolfs deed dat. Toen dansten de meisjes nog in dezelfde pakjes, in de jaren zestig kreeg de gemeente Aalst-Waalre ook veel sportclubs, zoals een balletschool. 
 
Rock 'n rollen in Aalst en Waalre
Ook rock ‘n’ roll kwam naar Aalst, maar het duurde lang voordat jongeren zonder afkeuring van volwassenen op die muziek konden dansen. Pas in de jaren zeventig kregen jongeren in Aalst van de gemeente een eigen plek om te dansen en elkaar te ontmoeten. Boerderij Rijk was in die tijd dé ontmoetingsplek voor de jeugd. Jongeren uit Waalre kwamen daar trouwens niet. Zij kwamen vanaf 1976 bij elkaar in de kelder van dorpscentrum Het Klooster.

Koeien melken
Diny en Hanny zijn zussen, zij herinneren zich de jaren zestig nog goed. Ze zijn naar 't Hazzo in Aalst gekomen om de film van Anne, Floor, Heleen en Lela te bekijken. De zussen schelen veertien jaar met elkaar en de verschillen tussen elkaars jeugd waren volgens de dames enorm. "De oudste moesten meehelpen op de boerderij, koeien melken bijvoorbeeld. Dat heb ik nooit hoeven doen", vertelt Hanny.

Studeren of werken
Ook studeren was destijds niet ingeburgerd. Een enkele leraar attendeerde Diny op het feit dat ze zou kunnen leren voor lerares maar dat ging niet door. Er moest thuis geld op de plank komen, dus er moest gewerkt worden. "Dat was bij ons in de buurt bij iedereen het geval", vertelt Diny. Hanny kon veertien jaar later wel naar de middelbare school. Diny ging ook minimaal uit, Hanny ging uit in Eindhoven. 

Ping!
De dames uit Aalst van nu zitten allemaal bij elkaar op school. Ze kunnen kiezen wat ze later willen doen. Bij het zien van de film over Aalst van Johan Adolfs wordt er heel wat afgegiebeld. Ondertussen communiceren de meiden onderling met behulp van technieken zoals Hyves, ping, msn en e-mail. In de jaren zestig spraken mensen alleen met elkaar als je elkaar in levende lijve zag.

Wil je meer weten over het project waarin jonge Brabanders het Brabant van vroeger met nu vergelijken? Ga dan naar de website van Levensloop Brabant. 

 

Bron: Levensloop Brabant
Foto: Anne, Lela, Floor en Heleen (YouTube).