WC Experience- muzikant René van Rooij schrijft regelmatig een herkenbaar Brabants stukske tekst voor de lezers van KuusKuus. Deze keer: Bè-de-haand-doen vûr gevorderden...

Beste lezers,

Ik kan (al zeig ik ’t zelluf) goedzat bè de haand uit d’n hoek komme. Sommige noemen ’t ad rem, wir aander zeige da ik gewoon lomp ben. Ik weet nie of da ’n gave is van mijn, mar ik geleuf ’t nie.  De ennigste reden  da de miste mèène da ik grappig en bè de haand ben is eigelik da veul aander mensen te wènnig humor in d’r sodemieter hebben.

Ekkus ’n tip veur de mannelijke lezers van dees stukske: De tijd da de opmerking “Dá’s bekant net zo lekker es kloarkomme” onder ’t urineren te bezigen, waar  20 joar geleeje misschien nog grappig, mar ik krijg er vort bekant ’n jankbui  van wanneer iemand ’t nou nog roept wanneer ie zunne wortel uit stoa te wringen. Verzint ’s wa origineels, of steelt desnoods wa origineels!

 Ik heurde bijvoorbeeld zo’n 6 joar geleeje unne goeie bekende van me zeige (terwijl ie naast mijn in ’n snikhete toiletwagen stond af te wateren) : “Verrek Van Rooij, ik doe m’n velleke terug, en d’r valle gewoon 2 dooi hooiwagens aachteruit”.  DA is dan zo’n moment woar ik WEL bekant letterlijk van in m’n boks doej. En ik beken: Sijnds dieje benauwde zondagmiddag gebruik ik ‘m ’s zomers ok regelmatig wanneer ik gezelschap krijg op ’t urinoir.

’n Hagenees die ik trof in ’n Osse kroeg ha ok unne goeie………”Ik hep ’n stong (stang) met sèèk(zeik), daah ken un aap an turrunnu!” riep hij toen ik eindelijk plaats voor ‘m maakte. Dát is nou humor. Helaas onbruikbaar voor niet-Hagenaars, maar je snapt ’t idee...

Als de vrouwelijke bediening in ’n Chinees restaurant vraagt ‘Wilt u menu?’, en vervolgens zeigde gij “Nee, doe uurst mar iets te ete, dan kijke we strakke wel wijer” is op ’t randje. Wa ok nog nét kan is:  “Da ziet ‘r goewd uit” roepen als de serveerster ’t eten opdient, um te vervolgen met “en ’t ete mag d‘r ôk zijn!” Al veul gebruikt, mar ’t kan nog nét……..vijn ik dan he?!

Ge hoeft natuurlijk nie nor mijn te luistere, d’r zijn zat mensen die nog noit op  d’n harde weg zijn geweest die d’r nog wel um kunne laage, mar nimt van mijn oan, da d’r da steeds minder zijn!

ECHT bè de haante opmerkingen die komme spontaan. Wijlen ons Pap ha ok zo’n hekel oan die ‘standaard’ lulkoek van mensen, gewoon um mar wa te lullen te hebben. Een moi vurbeeld: Ons pap belde  iemand op woar ie lang niks van vernome hai. Toen ie de standaardopmerking “Leefde gij ok nog! “ um z’n orre kreeg, antwoorde ie spontaan: “Hadde gij iemand gestuurd um me kapot te schieten dan?!” Kik! Da’s spontaan, origineel en grappig tegelijk. Het moiste waar dan ok da d’n andere ok gelijk mi zunne mond vol taand stond.

Minder moi ervaringen heb ik mi de Pliesie van Wijchen gehad dankzij m’n bè de haante opmerkingen. We fietste mi ’n groepke van ’n man of 12 richting ’t Grindgat um te goan zwemme. Uiteraard fietste ik mi losse haand, want da von ik stoer. We waren únne kilometer of 6 van huis toen ‘r unne pliesiewagen naast mèn kwaam rèèje. Mi  ’t rumke nor beneeje vroeg ie: “Waarom denk je dat dat stuur op je fiets zit, jongeman?!”….Bè de haand als ik waar (toen al!) antwoordde ik: “Anders heb ik niks um m’n zwemtas oan te hangen”.

Vol bewondering stond de rest van de groep zó’n best te laage, da ik mi m’n 12 lentes dieje wout ekkus op z’n nummer zette! D’n hermandad liet me stoppen, en  in ploats van un dûr mijn gevreesd proces-verbaal waar ie kei behulpzaam:
Hij din m’n zwemtas onder de stieken van munnen pakkendrager,  drèèjde mi zunnen bahco ’t stuur van m’n fiets, en zin da ons mam of pap ’t graties op moog komme hoale op ’t pliesiebureau.

“Zo, nu is dat probleem met je zwemtas mooi opgelost, veel plezier bij ’t zwembad!”. ……..Ja mensen, ok mi bè de haand doen hedde altijd baas boven baas ziede mar wir!

Houdoe wanne!

Lees ook René zijn Brabantse columns over 'buitendurps zen' en over 't Astmafonds.

Bron: René van Rooij