Bij ons in Brabant voelt iedereen zich thuis, toch? Onze provincie heeft wel dat imago maar toch gaat het niet altijd vanzelf. Twee bekende Aarle-Rixtelnaren, cabaretier Marlon Kicken en schrijver Wim Daniëls, vertellen over hun Brabantse wij-gevoel. 

Marlon Kicken werd in Curacao geadopteerd en kwam in Aarle-Rixtel terecht. In de bibliotheek in Veldhoven laat hij foto’s van vroeger zien, daarop is te zien hoe hij als klein jochie de enige met een kleurtje was in het elftal van de f-jes. “En alle trainers vonden altijd dat ik heel goed kon voetballen. Dan had het hele team goed z’n best gedaan maar ik had in hun ogen héél goed gevoetbald. Terwijl ik helemaal niet goed was. Ik kon wel voetballen maar niet bijzonder.” 

‘Onze Wim, dès toch ’n aparte’  
Op jonge leeftijd vroeg hij zich al af, waar hoor ik eigenlijk bij? Het gevoel van ‘wij in Brabant’ ervaarde hij niet zoals Wim Daniëls dat juist wel deed. Daniëls: “Op een gegeven moment wilde ik me juist afzetten tegen dat ‘wij-gevoel’. Ik merkte dat het juist een verrijking is om andere mensen te spreken dan altijd dezelfde mensen in dat ‘wij-kringetje’.”  Daniëls raakte gefascineerd door taal en dook regelmatig met z’n neus in de boeken om te lezen. “Dan krijg je dat mensen zeggen, ‘Onze Wim, dès toch ’n aparte’  want ik zat dan tussen de boeken terwijl de rest naar een feestje ging.”

BA spelen terwijl je Murdock wilt zijn
Kicken bleef juist zoeken naar het antwoord op de vraag ‘waar hoor ik bij?’. Hij wilde als jongetje dwarsfluit spelen maar: “dat gaat niet met die lippen!”, aldus z’n leraar. En als ze vroeger The A-Team nabootsten moest hij altijd BA spelen. Terwijl hij juist wel eens Murdock wilde zijn. Toch ging hij nooit op zoek naar z’n roots, zijn adoptiemoeder kwam ook uit Curacao en via haar had hij wel een band met Curacao. Hij voelde zich bovendien wel thuis in Aarle-Rixtel.

Carnaval
Maar toen werd het carnaval…“Ik houd van carnaval! Met carnaval heb ik het echte vrije gevoel. Tijdens dat feest heerst dat bekende wij-gevoel. En dit jaar was ik carnavalsprins in Aarle-Rixtel. Dat vormde ook echt een hoogtepunt.” 

Antilliaan met een Brabants accent
Carnaval zette hem aan tot tonpraten en het tonpraten leidde tot nog meer podiumgeweld voor Kicken. Zijn buut werkt volgens Daniëls vervreemdend op veel mensen. Kicken komt als tonprater op als Brother John, met een Antilliaans accent. Later tijdens z’n show schakelt hij over naar het Aarles dialect. Daniëls: “De combinatie van een donkere man met een Brabants accent vinden kijkers heel vaak vreemd. Dat geeft wel aan hoe sterk we nog altijd denken, hoe mensen moeten zijn.” Kicken: “’Dan krijg ik na afloop ook vaak te horen, ‘wauw, dat laatste stuk Brabants doe je echt fantastisch!’” 

Foto: Wim Daniëls en Marlon Kicken (foto: Lobke Kapteijns).