René van Rooij, muzikant van WC Experience en tevens de grootste van het duo Pap en Pudding schrijft mee op KuusKuus. Deze keer deel 2, over z'n woonplaats Herpen en 't 'buitendurps zen'.

Wij Brabanders stoan overal te boek ès “gezellig” (het woord wa van mijn eigelik verboden zû meuge worre, zo duk wor ‘t misbruikt).  En eerlijk bekeken, zén we da ok wel, doar val t niks van te zijge. Veural op de durpe is ’t ons-kent-ons wa de klok sloat.

Ons Pap en ons Mam komme uit Geffe. (Ons pap is ‘r enne van de Ridder, en ons mam één van Thé Koets). Woar ik ergens gemakt ben is me tot op d’n dag van vandaag nie himmol duidelijk, mar wa’k wél zeker weet is da ‘k in Hèèrrupe (Herpen) geborre ben. Ik heb doar tot m’n elfde gewônd mi heel veul plezier. Mar zoals gezeed kwaam ons thuis van ’n aander durp. Zolang  ès wij in Hèèrrupe hebben gezete ware wij ‘import’ oftewel buitedurpse.

Ik woon nou zo’n 28 joar in Oss, en op één of ander manier blijve durpe als Herpe en Geffe mijn toch meer trekke. Wanneer  ze ’t nou in Herpe over mijn hebbe, dan heurde steevast: “Da’s eik ó kunnen Hèrpse”.  Moi toch?

Eén van de cafeekus wor ik gère kom is Boetje in Geffe. Doar mak ’t ammol nie uit wor ge vandoan komt, agge mar ‘normaal’ doet, en oe eige blèft. (want d’r zen al genoeg aander!). Als doar wir iemand zit die mijn nie kent, dan hoef ik mar te scherrreme mi de bè-namen van ons thuis, en ze wete van wie’k er eik enne ben. Da ’s doar genoeg. Al zèk er nie geborre, ik ben er thuis.  En da’s eigelijk toch wel ’t allerbelangrijkste denk ik: Ge bent thuis woar ge oe eige thuis vuult en welkom bent............En dan meuge ze best vroage: Van wie zedde gè d’r eigelijk enne?!

Houdoe wanne!

Je kunt ook nog altijd deel één lezen op onze site

Foto: Foto: René van Rooij